Ontmoeting met de assistent -ambassadeur van India in Brasilia

1. Ontmoeting op de ambassade

Verkeersbord van de Indiase ambassade, in het ambassadegebied van Brasilia

De 23/10/2023 heeft 16 uren, we hadden de kans en de eer om elkaar te ontmoeten Z.E. De assistent -ambassadeur van India in Brasilia, M. B.c.. Pradhan, hanger een ontmoeting die duurde 1 uur en 45 notulen, naar L’ India -ambassade in Brasilia.

Hij had ons vergadervoorstel terecht aanvaard, en hij deed het zelfs snel (minder dan 12 uur nadat we het naar hem hadden gestuurd).

Toegang tot de Indiase ambassade in Brasilia

In eerste instantie, de bijeenkomst was een beetje moeilijk voor ons omdat het een beetje intimiderend was, maar met een verbale dialoog ter plaatse, het lukt ons nog steeds om ‘het ijs te breken’ en een echte verbinding te creëren.
DUS, geleidelijk, de discussie werd specifieker, vriendelijker en behulpzamer.

India is een heel belangrijk land, niet alleen omdat het op het punt staat het dichtstbevolkte land ter wereld te worden, maar ook omdat India een cultuur kent van krachtig maar geweldloos verzet (Mahatma Gandhi, Jawaharlal Nehru…), en tolerantie en openheid, waarvan deze bijeenkomst een voorbeeld was.

Dit land is ook dierbaar aan de harten van degenen die dankzij de Indiase film de kans hebben gehad om hun “milde” autisme te ontdekken “ Mijn naam is Khan« .

Plaquettes van de Indiase ambassade in Brasilia

Onder andere, M. B.c.. Pradhan bood aan de communicatie met de relevante autoriteiten in India te vergemakkelijken, wat het hoofddoel van ons initiatief was.

Inderdaad, wanneer we contact opnemen met de autoriteiten van verschillende landen uit Brazilië, en als een autistische mensenorganisatie, het lijkt erop dat ze er over het algemeen echt geen aandacht aan besteden, waarschijnlijk omdat het voor hen iets ‘buitenaards’ moet lijken..
Dit is waarom we moeten mondeling en face-to-face kunnen spreken, en dit is precies waar ambassades voor gemaakt zijn.

Aan het einde van de bijeenkomst, we hebben de inspanningen van de plaatsvervangend ambassadeur om het maken van foto's te verbeteren zeer op prijs gesteld, meerdere keren van locatie veranderen en op zijn minst herhaalde opnames 19 keer, iets wat we niet hadden durven vragen, maar die perfect aansloot bij onze wensen.

Zijne Excellentie de plaatsvervangend ambassadeur van India in Brasilia, met de vlag van Autistan bij de Indiase ambassade. (Aan de linkerkant, de oprichter van de diplomatieke organisatie van Autistan (die niet publiekelijk wil worden blootgesteld), en naar rechts, zoon assistent.)

Dit is slechts een eerste contact, maar het is zeer bemoedigend.
Dit laat zien dat serieuze mensen ons serieus nemen, door de moeite te doen om met ons te praten, waardoor ze kunnen controleren of wat we zeggen realistisch is of niet.

Wij hebben geschreven A kort verslag van de bijeenkomst, en M. BC. Pradhan schreef ons om ons te vertellen dat hij het “werkelijk fascinerend” vond.

Visitekaartje van H.E.. de plaatsvervangend ambassadeur. (Het embleem van India is hier wazig, om te voorkomen dat de projecten van mogelijke vervalsers worden gefaciliteerd).

Opmerking: Vóór deze bijeenkomst, wij hebben geprint, we lazen en annoteerden de verschillende officiële teksten (wetten en anderen) over handicap en autisme in India.
Hierover valt veel te zeggen, en daar komen we later op terug, zodra we een verbinding tot stand hebben gebracht met de autoriteiten in de Indiase hoofdstad.
Wachten, we zullen links naar deze teksten publiceren in de sectie “ Autisme in India » (momenteel in aanbouw).

2. Ons korte verslag van de bijeenkomst

Hier is onze tekst:

De 23/10/2023, wij hadden de eer en de kans om ontvangen te worden door Dhr.. B.c.. Pradhan, Vice-ambassadeur van India in Brazilië.

Hij was erg aardig, attent, beschikbaar, geduldig, open en attent.

De belangrijkste punten van de bijeenkomst:

A- Van onze organisatie

A1- Allereerst, het is essentieel om het te begrijpen het verschil tussen ‘autisme’ en ‘stoornissen of stoornissen die autisme kenmerken’, zonder welke is het moeilijk, of zelfs onmogelijk, om over autisme te praten zonder te verdwalen in verwarring en absurde paradoxen, wat helaas bijna altijd gebeurt.

A2- Het cruciale belang van het begrip toegankelijkheid voor autistische mensen, Helaas verkeerd begrepen of genegeerd.

A3- Het idee van wat wij ‘sociaal gegenereerde schade’ noemen (of verstoringen) sociaal gegenereerd) » (zintuiglijk, mentaal of ander).

A4- Het feit dat autisme te vergelijken is, in onze visie, tot een soort zelfbescherming van de natuurlijke harmonie, en het centrale belang van het begrip harmonie en samenhang bij het begrijpen van autisme en bij het verminderen van deze beperkingen en daardoor het lijden.

A5- La citation du philosophe indien Jiddu Krishnamurti, die onze aanpak bijna zou kunnen samenvatten: « Dit is geen teken van [Goed] gezondheid (mentaal) zijn [GOED] aangepast aan een ernstig zieke samenleving« .

A6- De kwaliteiten van autisme (en enkele voorbeelden van prestaties in onze ambassade).

A7- De maatregelen die genomen moeten worden om de toegankelijkheid voor mensen met autisme te garanderen zijn niet extravagant, en doe niet-autistische mensen geen kwaad: integendeel, ze zijn nuttig voor hen, te beginnen met de meest kwetsbaren, zoals oude mensen.
Het is gewoon een kwestie van het corrigeren van de fouten., de excessen en absurditeiten van het “normale systeem”, dat schaadt iedereen.

A8- Wanneer we autistische mensen simpelweg het zwijgen opleggen (Bijvoorbeeld, in geval van crisis, die onvermijdelijk zijn gezien het gebrek aan toegankelijkheid en dus de alomtegenwoordigheid van “schendingen”. (of verstoringen) sociaal gegenereerd) »), zonder te proberen de onderliggende oorzaken te begrijpen, het is alsof je de lichten of sirenes van een alarmsysteem uitdoet zonder de onderliggende bron te onderzoeken.
Inderdaad, Wij (autistische mensen) wij zijn erg, erg gevoelig voor problemen, tot fouten en absurditeiten, enz., dus we zijn als ‘onthullers’ of systemen voor vroegtijdige waarschuwing die nuttig zijn voor de samenleving om zichzelf te corrigeren, en helaas zien we elke dag een beetje meer hoe noodzakelijk dit is (vernietiging en het kwaad wordt erger, gecreëerd door een “verloren systeem”).

A9- Het is essentieel om ‘autisme’ niet te benaderen met een ‘defectologische benadering’, maar zonder het bestaan ​​van “problemen” te ontkennen (vgl. fundamenteel onderscheid tussen beide moet worden gemaakt, zie A1).
Voorbeelden met anekdotes uit Kazachstan, speciaal het oogverblindende succes met de jonge Tima (videobewijs op Autistan.kz).

A10- Als we maar één woord over autisme hoefden te onthouden, het zou ‘proberen’ of ‘experimenteren’ zijn (zoveel mogelijk verschillende en nieuwe dingen).
En dit is precies wat M. Pradhan bij ons gedaan, wat zeer gewaardeerd wordt, aangezien autisme en ons project niet echt onder de bevoegdheid van de ambassade vallen.
Anderzijds, we moeten begrijpen dat er in ieder geval niets gepland is voor autistische mensen (afgezien van defecte en "formatterende" dingen) in een samenleving ‘die zichzelf voor zichzelf heeft gepland’, er is geen ruimte, geen mogelijkheid, dus we moeten verschillende dingen proberen, min of meer willekeurig, we moeten op allerlei soorten deuren kloppen, om te proberen de positieve benadering van autisme te bevorderen, wat absoluut noodzakelijk is.

A11- Het is voor onze organisatie mogelijk om echt nuttige informatie te verstrekken, zelfs zonder noodzakelijkerwijs administratief geregistreerd te zijn in dit of dat land (met ondersteunende voorbeelden, zoals de brief van dhr.. Sjechar Saxena, de toenmalige directeur geestelijke gezondheidszorg van de WHO – die ook een Indiaan is, Daarnaast).

A12- Het hoofddoel van onze organisatie is het voeren van een dialoog met de publieke autoriteiten van landen, Bied hen informatie aan om hen te helpen autisme beter te begrijpen, en zo misverstanden en verwarring verminderen, wat op zijn beurt bijdraagt ​​aan een beter overheidsbeleid.

A13- We kunnen ook helpen conflicten met lokale of nationale verenigingen te verminderen.

A14- Via persoonlijke uitwisselingen hier in Brasilia, ambassades kunnen helpen contacten te leggen met overheidsinstanties in hun land die zich bezighouden met autisme.
Inderdaad, als we zelf op afstand contact met ze opnemen, ze reageren zeer zelden omdat het waarschijnlijk te abstract is / afstandelijk / ongebruikelijk voor hen (met andere woorden, de ‘menselijke connectie’ ontbreekt).

A15- Voor een land zo groot als India, de relevantie van het idee van een speciale dienst om de analyses van zeer begaafde mensen te exploiteren (waaronder enkele autistische mensen) om echt ernstige en delicate problemen op te lossen. Met 1 miljard inwoners, het moet mogelijk zijn om voldoende ‘superhersenen’ te vinden.

B- De belangrijkste punten van de plaatsvervangend ambassadeur

B1- Hij adviseert ons contact op te nemen ALGEBRISCH, een denktank over internationale betrekkingen, in het perspectief van de G20, wiens presidentschap zal worden verzekerd door Brazilië, en binnenkort beginnen.
CEBRI is feitelijk gevestigd in Rio de Janeiro.
Dit lijkt mij een zeer nuttig advies, en we zullen ons best doen om deze organisatie te benaderen en hen te overtuigen van de relevantie van onze informatie en, zo mogelijk, van onze deelname.
Dit is een goed voorbeeld van het nut van praten met ambassades, want zonder dat, dan hadden wij dit idee niet gehad.
(Veranderen 10/12/2023 : CEBRI lijkt eerder op de economie gericht, en we keken naar al hun publicaties, maar ze bevatten slechts één keer het woord ‘sociaal’, en alleen in de titel.
Anderzijds, Dankzij deze tips konden we het weten Concept C20, wat niet over ‘Think Tanks’ gaat (T20) maar over het maatschappelijk middenveld, inclusief de kwestie van minderheden en handicaps.
Daarom proberen we reacties te krijgen van verschillende mensen en organisaties om te proberen deel te nemen.)

B2- Hij biedt aan om de contacten met relevante openbare instellingen in India te vergemakkelijken als we het land bezoeken, wat op dit moment onmogelijk lijkt vanwege een gebrek aan middelen, maar we veronderstellen dat deze regeling ook nuttig kan zijn bij pogingen om op afstand te communiceren.

B3- In discussies over natuurlijke zaken, spiritueel en rustgevend, wij noemden de “Mantra Gayatri” , en hij sprak over verschillende dingen, waaronder “Iskand”(?) (studeren).

B4- Na met belangstelling geluisterd te hebben naar de uitleg van Eric L. over Indiase film « Mijn naam is Khan » (dat hij weet, wat veel helpt), over de enorme openbaring (autisme) mogelijk gemaakt door deze film, en over pogingen om een ​​briefje achter te laten voor de acteur Sha Rukh Khan tijdens een bezoek aan Mumbai, M. Pradhan bood zeer vriendelijk aan om tussenbeide te komen, zodat we hem konden ontmoeten tijdens een bezoek aan India. Deze zeer interessante stelling zou waarschijnlijk voor een brief kunnen worden gebruikt (met een antwoord). Een ontdekkingsreiziger.

B5- Eindelijk, gezien onze moeilijkheden bij het verkrijgen van een afspraak met het Nationaal Secretariaat voor de Rechten van Personen met een Handicap van Brazilië, en gezien de datum van onze eerste brief aan hen (22 dagen eerder), hij stelt voor om hen een respectvolle herinnering te sturen.
We maakten van de gelegenheid gebruik om de problemen van de incommunicabiliteit met gemakkelijk beledigde overheden te noemen., vooral in Frankrijk, wat leidt tot belangrijke overwegingen over het idee van nederigheid en ‘ego’s op de tweede plaats zetten’, kwaliteiten die zeer aanwezig zijn in Brazilië, maar ook in India, duidelijk.
(Over nederigheid gesproken, M Pradhan ging zelfs zo ver dat hij ons schriftelijk bedankte ‘voor het gebruik van onze kostbare tijd’ voor hem, terwijl het in feite precies het tegenovergestelde was!
Een geweldige les in diplomatie, die onthouden moet worden).

B6- Hij sloot af met te zeggen dat hij van de discussie genoot., en voor het leren van nieuwe dingen.

C- Conclusie

M. B.c.. Pradhan aandachtig geluisterd enz hij nam alle tijd die hij nodig had (twee dingen die dat wel zijn echt essentieel om toegankelijk te zijn voor autistische mensen).

3. Bericht van de plaatsvervangend ambassadeur, die ons korte verslag “werkelijk fascinerend” vonden