1. Autistani është “bota autike” : kjo cakton, në përmbledhje, gjithçka që karakterizon autizmin dhe njerëzit autikë.
2. Organizata Diplomatike e Autistanit ka qëllimin kryesor të’informojnë autoritetet publike vende, në mënyrë që ata të kuptojnë më mirë nevojat dhe vështirësitë e personave autikë, me qëllim të një “Konsiderimi i saktë i autizmit kudo” duke lejuar a “Aksesueshmëria për njerëzit autikë të ekspozuar ndaj situatave të aftësisë së kufizuar“, në mënyrë që të zvogëlohet “Sulmet e krijuara nga shoqëria” (shqisore, mendore apo të tjera).
Organizata jonë është “jashtështetasve”, ajo nuk kryen asnjë “ndërhyrje nga jashtë”, ofron kontribute plotësuese falë një qasjeje shumë të gjerë, të ndryshme, të ndryshme, i cili lejon krahasime dhe reflektime që janë shumë të dobishme për përmirësimin e politikave publike.
3. Njerëzit autikë nuk vuajnë “të autizmit” : ata vuajnë nga pasojat e mungesës së konsideratës së saktë të autizmit kudo, dhe për rrjedhojë mungesa e politikave dhe masave publike që lejojnë aksesueshmërinë falë reduktimit të këtyre sulmeve të jashtme.
- 4. Për këtë, është thelbësore të fillohet duke kuptuar këtë “autizmin” (që është një dallim njerëzor me shumë cilësi) është një gjë e ndryshme nga “çrregullimet e autizmit” (të cilat janë vetëm probleme, objektive apo subjektive).
- 5. Njerëzit autikë duhet të jenë në gjendje “mësoni jo autizmin” për të jetuar duke u përshtatur me të, POR pa respektuar do të thotë pa “detyrimi për t'u bërë joautist”, sepse duhet të ruajmë cilësitë specifike të autizmit, dhe ne duhet të shmangim gabimet dhe kurthet sociale të shumta dhe të rrezikshme, në veçanti atë që konsiston në krijimin e vetëvlerësimit nëpërmjet “gjykimi i mundshëm nga të huajt”, që kërkon një lloj “diktatura e imazhit social” të detyruar të “syzet” (që është absurde, sipërfaqësore, dhe veçanërisht toksike për njerëzit autikë).
- 6. Është e domosdoshme që njerëzit autikë të mos pengohen në interesat apo bizneset e tyre (përveç rregullave minimale të mirësjelljes), që ata nuk janë të ekspozuar ndaj kufizimeve, ndaj mbrojtjes së tepërt ose heqjes së lirisë për shkak të autizmit të tyre.
Në të vërtetë, është e padrejtë por mbi të gjitha parandalon çdo zhvillim pozitiv.
Zhvillimi pozitiv i personave autikë është i mundur vetëm nëse mund të ndjekin “rrugën tuaj të jetës”, që padyshim nuk është e zakonshme, dhe të cilat do të favorizohen nga një numër i pakufizuar mundësish, e zgjedhjes, e shanseve, të përvojave, takim, të aventurave, udhëtimet etj.., dhe jo anasjelltas : kufizimi dhe thatësia e një jete edhe më të kufizuar dhe më të kufizuar se ajo e shumicës së njerëzve jo autikë (që është shumë “të standardizuara dhe robotike”).
Për këtë, është e domosdoshme dhe thelbësore që PRINDËRIT e personave autikë mund të jenë “të arsimuar për autizmin”. - 7. Prandaj, liria dhe eksperimentimi janë thelbësore, dhe të kuptuarit e këtyre parimeve (ndër shumë të tjera që mund t'i shpjegojmë dhe demonstrojmë në detaje) është thelbësore që shoqëria të mundësojë një jetë më të mirë për njerëzit autikë : më të lirë, më të drejtë, më i plotësuar, me të njëjtin nivel mundësish dhe shanse si personat joautistë, do të thotë a “jeta reale”, të denjë dhe të lumtur.
- 8. Cela serait possible si les personnes autistes qui peuvent expliquer ces choses étaient dëgjoi me vëmendje, dhe nëse autoritetet publike kanë bërë përpjekje dhe kanë kuptuar që modifikimet e nevojshme nuk janë abuzive : këto janë korrigjime që janë të dobishme për shoqërinë në tërësi.
Mundohuni të tërheqni vëmendjen, dhe shpjegoni këto gjëra në mënyrë bindëse me shembuj dhe prova “nga jeta reale” : ky është qëllimi i vetëm i organizatës sonë.
Mbylle